سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

27

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

دون إفساد أيضا ، و في الدروس أوجب به القضاء و الكفارة . و حيث يكون الارتماس في غسل مشروع يقع فاسدا مع التعمد للنهي ، و لو نسي صح . شرح فارسى : [ دنباله مفطرات ] مرحوم مصنّف مىفرماين : 3 - يا در آب عمدا فرورود . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از ( ارتماس ) اينست كه شخصى تمام سر خود را به يك بار در آب فروببرد اگرچه بدنش از آن بيرون باشد . البتّه لازم نيست كه عنوان ( دفعه ) بطور حقيقى و بدقّت عقلى صدق كند بلكه عرف كه به آن حكم نمود كافيست . ناگفته نماند كه حكم مزبور طبق فرموده مصنّف در جائيستكه ارتماس از روى عمد و اختيار واقع شود . شارح ( ره ) مىفرماين : از نظر ما اقوى اينست كه اين فعل فقط حرمت تكليفى داشته و موجب فساد روزه نمىشود همانطوريكه در ( احتقان ) حكم چنين بود . مؤلف گويد : مستند مشهور بر فساد روزه روايت صحيحه‌اى استكه صاحب وسائل ( ره ) آن را در ج 7 ص 18 به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن الحسن باسنادش ، از حسين بن سعيد و به اسنادش از محمّد بن علىّ بن محبوب ، از يعقوب بن يزيد و به اسنادش از علىّ بن مهزيار جميعا از ابن ابى عمير ، از حمّاد بن عثمان ، از محمّد بن مسلم قال : سمعت ابا جعفر عليه السّلام يقول : لا يضرّ الصّائم ما صنع اذا اجتنب ثلاث خصال : الطّعام و الشّراب